εχει το εμενταλ τρύπες?
γιατί το μυαλό μου έχει!!! πολλές
Ιστολογώ
Ιστολογείς
Ιστολογείς
Ιστολογεί
έτσι είναι το ρήμα μπλογγάρω στα ελληνικά και να το κλίνω σε όλους τους χρόνοι και τσι εγκλήσεις να το φιχαριστηθείτε. Να θυμηθείτε και την γριά κυρά γραμματική.
θα φθάσω όμως και σε ένα χρόνο που θα γράψω εμπλόγγαρα! και τότε να δεις γέλια.
Απο την στιγμή που άρχισα να μαθαίνω πόσο "κάτω" κατέβηκε η λέξη blog, εννοώ, απο το επίπεδο των δημοσιογράφων της Αμερικής, απο όπου ξεκίνησε, στο να μπλογγάρει και η κουτσή Μαρία και η κάθε κυρά Κατίνα (ας μην επεκταθώ, στάζω που στάζω χολή και φαρμάκι σήμερις), έμαθα επίσης, πως τις περισσότερες φορές, δεν το ξέρει το άλλο μισό.
Εκεί, ψιλόπεσα απο τα σύγνεφα, όπου ζω συνήθως, αλλά.... επανήλθα.
Γιατί κρυφά?
Για να γράφω τις σκέψεις μου
(και αν το έκανες σε επίπεδο τετραδίου, ποιός θα σε ενοχλούσε ?) η κακιά πενθερά εγώ!
Για να εκφράζω τα εσώψυχά μου
(γιατί άμα τα πεις στην παρέα σου δεν θα τα καταλάβει...) η ίδια κακιά πενθερά !
Για παιγνίδι
(γιατί βαρέθηκες το φατσαμπούκι, στο οποίο, κρυφά έπαιζες!)
Για να γνωρίσω κόσμο
(παναπεί, να ανοίξει ο ορίζων... με όποιο αποτέλεσμα, "έλα μωρέ ένα παιγνίδι είναι όλα").
και γιατί να μην το ξέρει ο παρακοιμώμενος εν τη οποιαδήποτε περίπτωση?
Λέπρα έχει και δεν τον παίζουμε? δεν του λέμε τα εσώψυχά μας? δεν του λέμε πως περνάμε?
Εχει κι αυτός/η το δικό του/της και ασχολείται, χωρίς να λέει, το εμπιστεύτηκε στον φίλο του, που το είπε της γιαγιάς του, που το είπε του μπατζανάκη της αδελφής της και το έμαθε ο κολλητός μου όλως τυχαίως... τι λες μωρέ!!!!!!
Σε τι παράνοια ζούμε? Πως έχουν γίνει έτσι τα ζευγάρια? Εγώ ήξερα και τήρησα και τηρώ (τηρείς, τυρί κασέρι), το "βίοι παράλληλοι". Ναι να μην ενοχλούμε το εγώ του άλλου, αλλά και τόση μυστικοπάθεια πιά? έλεος!
Γιατί ζούμε μαζί? Απο συμβιβασμό? Για να έχουμε κάποιον να εξοφλούμε το εγώ μας? (τσσσσσσ, μόνη μου τόγραψα, μόνη μου το καταχάρηκα), για ένα πήδημα? για να μπορούμε να λέμε "είμαι με την τάδε" στο φατσαμπούκι? Τζήζες πιά!
Κι όσο προσπαθείς να τ' αποφύγεις τόσο φυτρώνει τριγύρω. Ποιό? το τριφύλι βρε ! το εγώ του άλλου, της άλλης, μετά του μπλογκίου που δεν ξέρει ο παρακοιμώμενος.
Πόσο εκνευρίζομαι με τις σχέσεις. Τι έχουμε αφήσει στη θέση του? Τι έχουμε αφήσει όρθιο? 'ή τουλάστιχον όπως το βρήκαμε? Niente!
Τις εξαιρέσεις τις βλέπω δω κι εκει και τις χαίρομαι, μόνο άμα τις ζήσω, γιατί απέξω, όλα ωραία μπορεί να τα δειχνουμε. Απο μέσα όμως... με προβληματίζουν πολλά. καχυπόπτου γωνία η ζουζούνα... αλλά ως εκεί.
Θα μου πεις, είναι ανάγκη να είναι μπλόγγερ ο άλλος, τόχουμε δει και αλλιώς, το ίδιο έργο. Αμα τόχει η κούτρα του να "κοιτά" απέξω... ναι. Ολο και κάτι θα σου κάνει κλίκ στην γωνία. Υγιές είναι να κοιτάς, για να μην πω επιβάλλεται. Να μην λες, να λες ψέμματα και να ξενο-πηδάς δεν ξέρω πόσο υγιές είναι, όταν το έτερο ήμισυ, κοιμάται τον ύπνο του δικαίου, ή βολεύεται... (παίζει κι αυτό).
Γιατί μ' έπιασαν τα φιλοσοφικά? Γιατί νευριάζω πολυ! Γιατί αν θέλεις να μιλάς για άλλο μισό δίπλα σου, πρέπει ναχεις τα κότσια και να λες και όλα όσα σου συμβαίνουν στην καθημερινότητα έξω απο το σπίτι!!!
.... ορίστε δεν άκουσα?
... παράαααααλογοοοοοο!
